Değişim... Nasıl da insanı sürüklüyor değişim rüzgarları. Hiç aynaya bakıp abi ben ne oldum dediniz mi veya dedim mi? Bu gün baktım. Ağladığım için kendime baktım aslında ama en sonunda kendimi gördüm. Büyümüşüm... Hani büyüdükçe sorunlar artar derler ya... Galiba benim içinde öyle olmuş. Sorunlarım bir çığ gibi üstüme çökmüş de farkında değilmişim. Bu gün hepsinin yükünü hissettim. Çöktüler üzerime yıkıp geçtiler beni. Koyduğum tüm kalkanlarda işe yaramadı. Canım acıdı. Canım acıyarak ilk defa ağladım hüngür hüngür.
Kimsenin suçu yok... Kimseyi suçlayamam çünkü uzun zamandır içime atan benim bütün bunları. Döktüm mü içimi? Heralde gözyaşlarımla akmıştır bazıları halıya. Mutluyum çünkü galiba böyle zamanda vuruyor bana ilham. Hem de çok sert. Bir blog açtık yaratıcı yazarlar için.
Yarın güzel olacak... Yarın ağlamayacağım üzülmeyeceğim mutlu olacağım... En azından bunun umuduyla yaşıyorum şimdiyi...
Gitmem gerek artık...Matematik çalışıp evi toplayacağım. :D
