Sus

Yeter ki tatsın kalbim sessizliği

Anlasın artık unutulmuş acıları

Gülsün uçan kuşlara

Baksın maviyle beyazın aşkına

Bekle

Yeter ki duysun kalbim kelebeklerin çığlığını

Gözyaşı dökmesin her gidenin arkasından

Unutabilsin yaraların sızısını

Ölmesin sonbaharın her gelişinde

Anlat

Yeter ki öğrensin kalbim aşkın küstahlığını

Hayal kurmasın her öpücüğün ardından

Kızmasın kendine her şey bittiğinde

Yeter ki her ağladığımda karamsarlığa her düştüğümde avutsun beni usulca…